Wat is punting? De boot, de vaarboom en hoe het werkt

Wat is punting?

Punting is het voortbewegen van een platbodemboot langs een ondiepe rivier door een lange vaarboom tegen de rivierbedding te duwen. U staat rechtop, kijkt naar voren, laat de vaarboom zakken tot hij de bodem raakt, en duwt. De boot blijft glijden terwijl u de vaarboom weer optrekt voor de volgende slag. Geen riemen, geen peddel, geen motor, geen roer.

De beschrijving klinkt bijna te simpel, en dat is de eerlijke reden waarom het woord mensen in verwarring brengt. Bezoekers stellen zich een gondel voor, of een kano, of iets met een buitenboordmotor achterop. Het is geen van die dingen. Het dichtste bij wat de meeste mensen kennen, is een vlot van een meerbodem afduwen met een stok, behalve dat de stok 16 voet lang is en de boot 24.

Ik boom de Cam al sinds 2021 en het ding dat ik u zou vertellen voordat u instapt is dit: punting is een riviervaardigheid, geen boot-vaardigheid. Het werkt alleen waar het water ondiep is. Zet een punter op een meer of een diepe rivier en de vaarboom bereikt nooit iets, en u bent gewoon iemand die in een houten kist staat met een stok in de hand. De Cam is ondiep, traag en met waterplanten begroeid, precies het water waarvoor deze boot gebouwd is.

Wat is een punter (boot)?

Een punter is een rivierboot met platte bodem, vierkant afgesneden aan beide uiteinden, zonder kiel. Een traditionele is ongeveer 24 voet lang en 3 voet breed, met randen van ongeveer 18 inch diep. Omdat er geen kiel is, ligt hij slechts enkele centimeters diep, zelfs volledig beladen. Aan één uiteinde bevindt zich een verstevigd dek van ongeveer zes voet lang, de till genoemd, en het open midden herbergt de passagiers.

Elk van die kenmerken is een reactie op ondiep water. Een normale boot heeft een kiel: een vin die over het midden van de romp loopt en hem recht laat varen. Een kiel betekent ook diepte, en diepte betekent dat u aan de grond loopt. De punter geeft de kiel volledig op en ligt bovenop het water in plaats van erin te snijden. Dat is de ruil. U verliest de automatische rechte lijn, wat waarom sturen van een punter een vaardigheid is, en u wint het vermogen om te drijven boven een rivierbedding die soms slechts een paar voet diep is.

De vierkante uiteinden doen hetzelfde werk vanuit de andere richting. Een puntige boeg koopt u snelheid die u niet nodig hebt op een rivier met een gevoel van 4 mph. Een vierkant uiteinde koopt u draagvermogen en stabiliteit voor dezelfde lengte boot. Het is waarom een punter zo stevig aanvoelt zodra u ophoudt te verwachten dat hij wiebelt als een kano. De onderkant loopt nog steeds zacht schuin op aan elk uiteinde, een lange ondiepe curve genaamd de swim, zodat de platte bodem niet als een plank op het water slaat.

Hier is de boot opgedeeld in de onderdelen die u daadwerkelijk kunt aanwijzen.

Traditionele afmetingen en constructie zoals vastgelegd door de referentiegeschiedenis van de punter. Individuele boten variëren, omdat ze met de hand worden gebouwd.

Wat betekent punting in Engeland?

In Engeland betekent punting bijna altijd de boot-activiteit: reizen in een punter door een vaarboom tegen de rivierbedding te duwen, en het wordt bovenal geassocieerd met Cambridge en Oxford. Er is een tweede, geheel ongerelateerde Britse betekenis van "to punt" die wedden of gokken betekent, wat waarom "a punter" een gokker of gewoon een klant kan betekenen. De context maakt het onmiddellijk duidelijk.

Het boot-woord is oud. Het is opgetekend vanaf ongeveer 1500 en komt waarschijnlijk van het Brits-Latijnse ponto, een platbodemboot, wat teruggaat op het Latijnse pons, wat brug betekent. Dus de naam hangt al ruwweg vijf eeuwen aan deze vorm romp, lang voordat iemand eraan dacht als een prettige manier om een middag door te brengen.

De gok-betekenis kwam via een andere route en is nooit samengesmolten met de boot. Niemand in Cambridge raakt erdoor in verwarring. Als iemand hier zegt op zaterdag te zijn gaan "punting", waren ze op de rivier. Als iemand in een gokkantoor het zegt, waren ze dat niet.

Dan is er het onderscheid dat er echt toe doet als u kiest tussen de twee universiteitssteden.

Varders uit elke stad zullen u vertellen dat de andere stad het verkeerd doet. Op de till staan geeft u een hoger platform en een langer bereik, en het is ook de meer blootgestelde plek om te staan, waar de meeste "erin gevallen"-verhalen vandaan komen. Ik ga niet doen alsof het een natuurkundekwestie is. Het is een gewoonte die tot traditie verhardde, en beide steden zijn er blij mee.

Waarom is punting een Cambridge-ding?

Vanwege waar de boten toevallig van start gingen. De Cam loopt direct achter de grote colleges, dus een punter brengt u naar het ene uitzicht op Cambridge dat u te voet niet kunt krijgen. De boot is oud, maar plezierpunting op de Cam is dat niet: traditionele Thames-stijl plezierpunters werden hier pas rond 1902 tot 1904 geïntroduceerd.

Dat verrast mensen, en dat hoort ook zo. King's College Chapel werd voltooid in 1515. De punters die eronder drijven, arriveerden zo'n vierhonderd jaar later, in het tijdperk van de automobiel. Punting voelt middeleeuws en is eigenlijk Edwardiaans. Daarvoor was de punter een werkboot, die vracht vervoerde en riet sneed op Engelse rivieren, en niemand zou een middag erin een traktatie hebben genoemd.

Wat het deed beklijven, was de geografie die het werk deed. Het stuk genaamd de Backs loopt achter King's, Clare en Trinity, en neemt de Bridge of Sighs en de Mathematical Bridge mee. Vanaf het water ziet u de colleges vanaf de kant die bijna geen enkele bezoeker bereikt, en u passeert onder bruggen door die mensen anders alleen oversteken. Geen enkele andere Engelse stad had dat te bieden, en zodra de eerste bedrijven boten begonnen te verhuren, verdween de handel nooit meer.

De volledige tijdlijn, inclusief wie het eerst opende en wanneer, staat in onze geschiedenis van punting in Cambridge, met de data die te herleiden zijn en die dat niet zijn. De moeite waard om te lezen voordat u iets beweert op een etentje.

Hoe boomt u een punter?

Sta op de till. Laat de vaarboom recht naar beneden in het water zakken, laat hem de rivierbedding raken, duw hem dan tot voorbij uw borst. Dat drijft de boot voort. Aan het einde van de slag, ontspant u en laat u de vaarboom achter u omhoog drijven, haalt u hem dan hand over hand op tot u hem opnieuw kunt laten zakken. Beginners laten die drijvende vaarboom als een roer achter zich aan slepen om te sturen. Ervaren varders sturen in plaats daarvan tijdens de slag, door te bepalen waar ze de vaarboom planten.

Het sturen is het deel dat mensen verkeerd doen, en het loont om er precies over te zijn, want de helft van het advies online is beginnersadvies dat als techniek wordt gepresenteerd. De vaarboom achter u aan slepen als roer werkt inderdaad. Het vertraagt ook de boot, en het betekent dat u een fout corrigeert die u al gemaakt heeft. Boom een seizoen en u stopt ermee. U leert de vaarboom iets uit het midden te plaatsen, en hem tijdens de duw naar u toe te trekken of van u af te duwen, zodat de boot al gericht is voordat hij ook maar ergens heen is gegaan.

Twee dingen waar niemand beginners voor waarschuwt. Eén: de vaarboom blijft steken. De bedding van de Cam is op plaatsen modderig, u plant hem, u duwt, en de vaarboom blijft waar hij is terwijl de boot zonder hem verdergaat. Laat los. Elke gids op deze rivier heeft gezien hoe iemand voor de vaarboom kiest in plaats van de boot, en de rivier wint die discussie altijd. Twee: het ophalen is het vermoeiende deel, niet het duwen. U tilt ongeveer 10 pond natte vaarboom uit het water, hand over hand, meerdere keren per minuut, met uw armen boven uw taille. Het is niet zwaar. Het is gewoon meedogenloos.

De reden dat een goede chauffeur het laat lijken alsof het niets is, is ritme. Laten zakken, duwen, drijven, ophalen, laten zakken. Krijg het ritme te pakken en de punter volgt een rechte lijn en u voelt zich amper alsof u werkt. Mis het en u draait zachtjes de oever in voor tweehonderd mensen op de Mathematical Bridge, wat het meest gefotografeerde moment op de Cam is. Onze tips voor zelf varen behandelen de hele slag goed, en wat te verwachten bij de eerste keer punting behandelt de rest.

Chauffeurstocht of zelf varen: wat kiest u?

Chauffeur als u kwam om Cambridge te bekijken. Zelf varen als u kwam om te boomvaren. Een gids boomt, stuurt en praat u door de colleges heen terwijl u stilzit, en de tocht langs de Backs duurt ongeveer 45 tot 50 minuten. Zelf varen is goedkoper per boot, en u besteedt uw eerste stuk aan vechten tegen de vaarboom in plaats van naar King's te kijken.

Dat is geen waarschuwing tegen zelf varen. Ik vind zelf varen leuk. Maar wees eerlijk over wat u koopt. Een punter die u zelf boomt, vraagt uw volle aandacht op een rivier die, in hoogzomer, druk is met andere mensen die ook aan het leren zijn. U wordt snel beter, en u mist ook helemaal de Bridge of Sighs omdat u achteruit van een heg af aan het manoeuvreren was toen u eronderdoor ging.

Er wordt het hele jaar door gevaren op de Cam, elke dag behalve op eerste kerstdag, wat mensen in beide richtingen verrast: ja u kunt in februari boomvaren, en nee u kunt niet varen op 25 december. Waar u vertrekt, bepaalt wat u ziet, en er zijn slechts zes aanlegplaatsen met vergunning van de Conservators of the River Cam, dus begin met waar te gaan varen in Cambridge. Formats staan naast elkaar op onze vergelijkingspagina.

Over prijs zullen we u hier geen cijfer geven, omdat punting-prijzen bewegen met het seizoen, de dag en de aanbieder. Onze gids over punting-prijzen in Cambridge legt uit wat de kosten drijft en waar een gedeelde plek, een privépunter en een zelf te varen boot tegen worden geprijsd. Voor het echte cijfer, controleer de actuele prijs op de officiële vermelding van de aanbieder voordat u betaalt. Dat is de hele omvang van onze affiliaterelatie en het staat uiteengezet in onze openbaarmaking.

Vergelijk de punting tours die u kunt boeken →